Bence: Bayburt 15’i Sadece Bir Şeker Toplama Gecesi Değil

Bence Bayburt 15’i, Ramazan’ın tam ortasında çocukların kapı kapı dolaşıp şeker toplamasından çok daha fazlası. Bu gelenek, eski mahalle kültürünün yaşayan bir hatırası.

Ramazan’ın 15. gecesi çocuklar maniler söyleyerek kapıları çalar. Ev sahipleri şeker, kuruyemiş ya da harçlık verir. Ama asıl verilen şey şeker değil; sıcaklık, komşuluk ve birlikte olma hissidir.

Bugün apartman hayatında kimse kimseyi tanımazken, Bayburt 15’i gibi gelenekler bize şunu hatırlatıyor: Bir mahalleyi mahalle yapan beton değil, insan sesidir.

Belki artık eskisi kadar yapılmıyor. Ama yaşatıldığı sürece, bir şehir kimliğini kaybetmez.

Bence Bayburt 15’i, çocukların değil, büyüklerin de hatırlaması gereken bir kültürdür.